Etykiety energetyczne a prawo w Polsce

Zapotrzebowanie na energię w gospodarstwach domowych stanowi 25% zapotrzebowania na energię finalną w UE.

W Polsce gospodarstwa domowe są największym konsumentem w strukturze finalnego zużycia energii (rys.) – co stanowi 32%.

Struktura finalnego zużycia energii w Polsce wg sektorów w 2000 i 2010
Źródło: Publikacja GUS: „Efektywność wykorzystania energii w latach 2000-2010”, Warszawa 2012

Struktura finalnego zużycia energii w Polsce wg sektorów w 2000 i 2010

Zużycie energii

Źródło: Publikacja GUS: „Efektywność wykorzystania energii w latach 2000-2010”, Warszawa 2012

Spowodowane jest to wyższym standardem życia i komfortu obywateli, wzrostem zakupów urządzeń elektrycznych i elektronicznych, rosnącym zapotrzebowaniem na klimatyzację czy korzystaniem z nowych mediów takich jak Internet.

Komisja Europejska podjęła działania mające na celu wykorzystanie potencjału w zakresie efektywności energetycznej, który znajduje się w obszarze końcowego wykorzystania energii, w szczególności w zakresie potrzeby zwiększenia świadomości użytkowników energii poprzez system etykietowania energetycznego.

Celem etykietowania energetycznego jest oddziaływanie na świadomość konsumentów dotyczącą rzeczywistego zużycia energii przez produkty i wynikających z tego skutków. Etykietowanie wpływa na podejmowane przez konsumentów decyzje dotyczące energooszczędnych i przyjaznych środowisku zakupów.

Zagadnienie etykietowania energetycznego reguluje w prawie europejskim dyrektywa Rady 92/75/EWG z dnia 22 września 1992 r. w sprawie wskazania poprzez etykietowanie oraz standardowe informacje o produkcie zużycia energii oraz innych zasobów przez urządzenia gospodarstwa domowego oraz uchylającej dyrektywę 79/530/EWG. Dyrektywa 92/75/EEC jest dyrektywą ramową. Nakłada ona ogólne obowiązki na dostawców i sprzedawców urządzeń gospodarstwa domowego. Przepisy tej dyrektywy mają zastosowanie do następujących urządzeń:

-         chłodziarek, chłodziarko – zamrażarek, zamrażarek;

-         pralek bębnowych, suszarek bębnowych, pralko-suszarek bębnowych;

-         zmywarek bębnowych;

-         lamp gospodarstwa domowego;

-         urządzeń klimatyzacyjnych;

-         piekarników elektrycznych.

Szczegółowe wymogi odnoszące się do poszczególnych grup urządzeń określają dyrektywy wykonawcze. (tj.: dyrektywa 94/2/WE, dyrektywa 95/12/WE, dyrektywa 95/13/WE, dyrektywa 96/60/WE, dyrektywa 97/17/WE, dyrektywa 98/11/WE, dyrektywa 2002/31/WE, dyrektywa 2002/40/WE.

Od dnia 20 lipca 2011 r. państwa członkowskie będą miały obowiązek stosowania przepisów nowej dyrektywy 2010/30/UE, która zastąpi dyrektywę 92/75/EWG. Celem dyrektywy 2010/30/UE jest rozszerzenie etykietowania, ograniczonego dotychczas jedynie do urządzeń gospodarstwa domowego, tak aby umożliwić etykietowanie wszystkich produktów związanych z energią, których stosowanie lub instalacja oferuje znaczny potencjał oszczędności energii (z wyłączeniem środków transportu). W rezultacie etykietowaniem objęta zostanie większa liczba produktów oraz stworzone zostaną zharmonizowane podstawy stosowania przez państwa członkowskie procedury zamówień publicznych i zachęt do zakupu produktów efektywnych energetycznie.

Więcej na ten temat (tekst źródłowy): Ministerstwo Gospodarki




© 2006 - 2018 Greenfone Sp. z o.o. Wszelkie Prawa Zastrzeżone.